دلتنگي ها

...happy day

یاس — Sat, 12 May 2012 06:27:36 GMT

ممنوم خیلی ممنونم ...

منم نمردم و بعد از هفت سال تبریک روز زن شنیدم از عشقم ...

بهترین بود برام ...

دوست دارم ...

خیلی دوس داشتم که کنارم بودی و این کلمه رو با زبون خودت میگفتی و منم بغلت میکردمو بوسه بارونت میکردم ...

درد

یاس — Mon, 30 Apr 2012 06:53:53 GMT

وقتی حرفایی رو میشنوم ...

از گذشته و امروزم ...

چنان دلم و روحم به درد میاد ...

که دلم میخواد نبودم ...

بین این همه دروغ و ریا و چند نه هزار رویی های مردم ...

...

یاس — Tue, 07 Feb 2012 06:01:20 GMT

داستان تمام شد ..

با اینکه داستان ادامه داره و اصل داستان از این به بعد ولی دیگه نمیخوام بنویسم با اینکه عاشق شخص داستان و روزهای خوبشم ولی نبودِ این زندگی داره آزارم میده و به یاد آوریش داره نابودم میکنه روزای سختش مثل خوره مغزم رو میخوره .

فقط میتونم بگم که امیر عزیزم دوستت داشتم و دارم و منتظرتم .

دستم را میگیری ؟

یاس — Sat, 07 Jan 2012 07:39:01 GMT

فریاد سکوتم

مرا غرق در وحشت کرده ...

این روزهای من بی شباهت به تیره ترین شبها نیستم !!!

نگاهی که مرا به اوج برده ....

و خاطراتی که مرا فرو میکشد چون مرداب !!!! ...

دستهایم را میگیری؟؟؟؟؟ !!!!!!!!!!

همبازی!!!

یاس — Sun, 25 Dec 2011 06:55:23 GMT

بچه بودم کودکی 4 یا 5 ساله و توی کوچه گرم بازی با بچه ها ، خاطراتش تک و توک یادم مانده ولی یکی از خاطرات آن موقع هیچ وقت یادم نمی رود ! سیلی که بخاطر امیر خوردم به خاطر هم بازی شدن با او ...! آن موقع فقط کاسه اشکم شکست و اشک از چشمانم جاری شد مادرم وقتی آن اشک های دختر کوچکش را دید زار زار با من گریست که این دختر پدر دارد مادر دارد چرا می زنی ؟ جواب داد نباید با آن پسر بازی کند ....!!!!

آن وقت نه من فهمیدم نه مادرم و نه حتی خودش که چرا نباید با او بازی کنم . از آن پس از دم در خانه مان آن طرفتر نمی رفتم من بودم و دو تا از دخترای کوچه و وقت تنهایی پپسی ها و عروسک ها و بازیهای دوران بچگیم .

سالها گذشت نمیدانم چه شد که دوباره با آن پسر هم بازی شدم ولی چرا یادم است به خاطر ظاهر و حرفها و قولهای زیبایش ، اینبار سیلی خیلی محکمتری خوردم نه از کس دیگری نه ! اینبار از خودش سیلی خوردم نه یکبار ، بلکه چندین بار و چندین بار .

اینبار تنها کاسه اشکم نشکست بلکه به نوبت دلم و روحم ذره ذره شکستند تا اینکه چن روز پیش ذره های آخری که به زور نگه شان داشته بودم بدجور شکستند خیلی محکمتر و زجرآورتر از بارهای قبل .

آن پسر به من میگوید تمام این سیلی ها حق تو بوده که به آنها رسیدی !!!!

شاید راست می گوید من باید آن سیلی دوران بچگی را یادم نگه می داشتم دوباره با او همبازی نمی شدم .....

مرگ آرزو ...

یاس — Sun, 04 Dec 2011 07:57:22 GMT

مروز ی مطلبی خوندم که تمام درد دل های من بود!!!

همه دردهای من!!! همه چراهای من!! جوابش جواب همه گریه های من!!!

نوشته بود بعضی وقتها زندگی تمام قدرتش جمع میکنه تا ببینه تو کی رو دوست داری و همون ازت بگیره!!!!!!!!!!!

این عین زندگی من....عین بی کسی من......عین تنهایی من....

این یعنی همه آرزوهای دفن شده من تو خاک سینه ام..این یعنی همه نبودن های تو...این یعنی همه نداشتن های تو..این یعنی همه اون شب هایی که بالشم به جای تو بغل کردم و تا صبح برات اشک ریختم!!این یعنی تمام جیغ زدن های شبانه!!تمام کابوس های شبانه..تمام هذیون های شبانه!! تمام هق هق های شبانه!!این یعنی تمام لحظه لحظه هایی که بغضم با خون تلخ لبم قورت دادم و کسی نفهمید !!! این یعنی همه تنهاییم!!!این یعنی من و درد و سرما.. این یعنی همه جوابهای بی سوال .. این یعنی من !! یعنی تو که همه چیزم بودی!!!همه دار و ندارم!!! امیرم !!!

این یعنی بوسه های تو به لب های دیگری!!!این یعنی آغوش گرم تو برای دیگری !!

این یعنی زانو زدن های من به پای تو برای نرفتن، برای موندن!!!

این یعنی همه آرزو !!! همه بی تو بودن ها!!!

یعنی همه زندگی من !!!!!!!!!

یه سوال ؟

یاس — Mon, 28 Nov 2011 08:39:21 GMT

اگه بهتون بگن که

یه مدت مشخص برای زندگی فرصت دارین !!!

چیکار میکنین ؟

...

یاس — Sat, 05 Nov 2011 07:32:38 GMT

.....

تازه داشت بهوش میامد که پرستارها اوردنش تو بخش و تو اتاق مادر و پدرش بالای سرش بودن .

بیقرار بود داشت اسمی رو صدا میزد خیلی آروم ، پشت سر هم .

تو چشمای مادرش اشک حلقه زد و با گوشه چادرش اشکهای حلقه زده رو دزدکی پاک کرد پدرش دست لرزونش رو روی صورت دخترک گذاشت و صداش کرد ............

پرستار داشت سرمش رو وصل میکرد همانطور که مشغول کارش بود پرسید : امیر کیه که هی صداش میکنه ؟

هر دو چن لحظه مکث کردن ، بعد از چن لحظه مادرش گفت : همسرشه .

پرستاره برگشت گفت : این طور که این داره صداش میکنه خوب به همسرش خبر بدین بیاد بالا سرش باشه گناه داره این تفلک .

هر دوشون ساکت به دخترک نگاه میکردن ولی با صدها حرف بیکلام ، پرستار کارشو تموم کرد و رفت ، بعد از چن دیقه اروم اروم حواسش جا امد و دیگه هیچ اسمی از ؟؟؟؟؟ به میون نیومد .

دخترک آروم آروم با مادر و پدرش حرف زد وقتی خیال هر دو از حال دخترکشون راحت شد یه نفس عمیق کشیدن که خبر از آسوده شدن خیالشون بود قیافه هاشون 90 درجه عوض شد خنده رو لبشون امد بعد از نیم ساعت پدرش رفت تا برا مادر ناهار بیاره بعد چن ساعت تلفن شون زنگ زد و مادر رفت پائین که ناهارشو بگیره .

در همین حین پرستار امد تا سری به دخترک بزنه و سرم و وضعیتش رو چک کنه ، از دخترک پرسید : ؟؟؟؟؟ت امد ؟ دخترک با تعجب به پرستار نگاه کرد و گفت : بله ؟

پرستار گفت : شوهرتو میگم دیگه ، امد دیدنت ؟ تو که اونطوری داشتی صداش میکردی معلوم که دوسش داری نه ؟ اونم تو رو به این حد باید دوست داشته باشه نه؟

دخترک مات و مبهوت داشت پرستار رو نگاه میکرد چون از هیچ چیزی خبر نداشت پرستاره برگشت به صورت دخترک نگاه کرد و با صدای نسبتا بلند گفت : با توام دختر ، کجایی ؟

دخترک با صدای بلند پرستار به خودش امد و گفت : بله ؟؟؟ پرستار دوباره پرسید خوبی ؟ سرت گیج نمیره ؟ حالت بهم نمیخوره ؟ دخترک فقط گفت :نه خوبم . پرستارش گفت : اگه حالت خوب نبود کاری داشتی صدام بزن و از اتاق رفت بیرون .

دخترک تو خودش بود و بدجور تو فکر رفته بود انگار که داشت حرفای پرستار رو تو ذهنش تکرار میکرد تا ببینه چی گفته !!!....

من که شاهد تمام ماجرا بودم ، ماجرا رو براش تعریف کردم بعد از چن قطره اشک ریختن که معلوم بود خیلی جلوی خودشو نگه میداره که احساسشو بروز نده لحاف رو رو صورتش کشید و اون زیر خدا میدونه چه اتفاقات و فکرایی از ذهنش گذشت و خوابش برد ...

درد

یاس — Tue, 04 Oct 2011 05:18:58 GMT

میروم شاید فراموشت کنم
با فراموشی هم آغوشت کنم

میروم از رفتن من شاد باش
از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه

تو تنها تر از من میشوی
آرزو دارم ولی عاشقشوی

آرزو دارم بفهمی درد چیست

تلخی برخوردهای سردچیست

من میروم ...

یاس — Mon, 26 Sep 2011 09:15:16 GMT

من میروم ...

یاد دارم هر زمان که با دوریت یارای پیکارم نبود

چشمها می بستم

در خیالم با دو بال خویشتن

سوی تو پر میزدم

اوج پرواز خیالم بی افق بود

مرزهای بسته ی هفت آسمان را می گشود

کاش میدانستی

چشم من از باز بودن خسته است

کاش می دانستی

من به چشم بسته از آن آسمانها میگذشتم

تا بدان جا رسیدم

کز خودم چیزی نبود

هرچه هم بود از تو بود

در من این حال غریب لحظه لحظه اوج و شدت میگرفت

روز ها و هفته ها و ماه ها

راستی انگار

وقت و لحظه معنی خود را نداشت

در من امید نگاه عاشقانه اوج میافت

آه اما در خیال خام خود بودم...

و نمیدانستم

دست تقدیر برایم چه نوشت!

قبل از آن که صید صیاد شوم او صید شد

و از آن روز دگر

غصه آن عشق نافرجام در من مانده است

و از آن لحظه فقط

اشکها یار وفادار منند

درک من از عشق این شد

که اگر

خاطرت با رفتنم آسوده است من میروم....